Ana içeriğe atla

Apsi Dizi


Apsi dizi bu resimde sol üst köşedeki, pörtlek gözlü, medusa kafalı sevimsiz şeyin adı. Gerçek adı Upsy Daisy. Sen apsidizi yada apsizizi diyorusun. TRT'de her gece 21.35'de çıkan yarım saatlik Gece Bahçesi programının esas kızı kendileri. Esas oğlan da IgglePiggle. Bu parmakları olmayan, yamuk kafalı mavi şey. Arada sarılıp öpüşüyorlar.

Bu ikisi ve çetesi her akşam evimize misafir olmaya başladı artık. Ailecek takip ediyoruz kendilerini ve maceralarını. İlk izlediğimiz günü hatırlıyorum. Pür dikkat kesilmiştin tv karşısında. "Neymiş onun adı babacım UpsyDaisy miymiş adı ?" dediğimde. Henüz baba diyemeyen sen upsidizi diye iki kelimeyi sürekli tekrar etmeye başladığında bu programı ilerde çok konuşacağımızı anlamalıydım :=)

Akşam rutin bir uyku düzenin var çok şükür. 9 gibi ufak ufak uyku moduna giriş yapıyorsun zaten. Ama bir iki aydır uykun geldiğini hissettiğinde TV kumandasını alıp bana getiriyor ve apsidizi diyorsun. "Aç şunu, izleyip yatıcam uykum geldi" manasındaki bu komutunu anlamaz ya da duymazdan gelirsem tekrar tekrar açtırana kadar devam ediyorsun. Saat kavramında yok. O yüzden lazım olduğunda açmak için bir iki bölümünü kaydettim. Arada açıp kayıtlı olan bölümlerini izletiyorum. Acil durum bölümlerimiz var elimizde yani. :)

Başlangıçta çalan şarkısı benim de hoşuma gidiyor ne yalan söyleyeyim. Hatta dün akşam sen annenle izlerken ben uyuya kalmışım. Neyse program başladığında hemen kucağımıza kuruluyor ve genelde sevdiğin kahramanlar varsa sonuna kadar oturup izliyorsun.


Kahramanların her biri bir birinden biçimsiz.
Iggle Piggle ilk çıkınca kendi şarkısını söylüyor. "Bennim adım iiiigııl piiiiiigıl. İgıl pigıl digıl digıl duuuuuu." Hep en geç o yatağa giriyor. Ama en temiz aile çocuğu gibi duran da o içlerinde. UpsyDaisy'i istese babası düşünme ver. O derece.

Upsy Daisy medusa kafalı sevimsiz kız. "Apsideeeyyziii, apsideeeyyzziii, deyzi duuu" başka bir numara yok. Sürekli dans et dur. Sarışın polyanna gibi. Tıngır mıngır bunu kovalayan bir yatağı var bir de.

Makka Pakka bu küçük uzaylı gibi olan. Sabah akşam elini yüzünü yıkıyor. Titiz adam. O da dans ediyor kendince. Zararsız bir tip onunla bir alıp veremediğim yok.

Tombliboolar tek tek doğada hayatta kalamaz sanki Modern dans üçlüsü gibiler. Sarılı olan senin kankan Derin'e benzetiliyor aile eşrafı tarafından. Bunların dansı ve şarkısı sırasında çok eğleniyorsun.
-tombilibuu bombilibu kapıya vur
-tombilibuu bombilibu yere otur
-tombilibuu bombilibu bana burnunu göster
-tombilibuu bombilibu bu böyle sürer

Pontipine ve Wottinger diye iki aşiret de var programda. Biri mavi biri kırmızı. Aralarında bir husumet var ama anlamadım. Birbirlerine gidip geliyorlar sık sık. Elektrik şoku yemiş gibi hareket eden minik adamlar. Bunları çok sevmiyorsun. Ulaşım işini Ninky Nonk ve Pinky Ponk ile çözmüşler. Ninky Nonk kasabanın metrobüsü, Pinky Ponk da atlas jet. Kuşlarımızı da unutmayalım. Onlar her eğildiğinde sen de eğiliyorsun. Sonra bana bakıp bak ne güzel taklit ediyorum der gibi sırıtıyorsun.

Zamanında teletubbies diye bundan az olmasın yine şekilsiz kahramanların oluşturduğu bir çocuk dizisi vardı. O zaman da ona deli oluyormuş bebekler. Demek ki bu tür şeyler ilgini çekiyor. Hatta durum program bitiminde bitmesin ağlamalarına kadar gidiyor artık. Program bitiminde gökyüzü ve yıldızları gösteren bir sahne çıkıyor ve ardından program bitiyor. Sen bunu fark ettiğinde hemen dudakları büküp bitmesiiiiiiiiin bakışları ile mızıldanmaya başladığın an ısırıp ısırıp lokma lokma yiyesim geliyor seni. Neyse ki fazla uzatmıyorsun bu mızmızlanma durumunu. Hemen el sallayıp odana doğru gidiyorsun. İlerde sana tez olacak bir In The Night Garden(Gece Bahçesi) incelemesi bırakmanın gururu ile öpüyorum pamuk yanaklarından. Apsidizim benim.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...