Ana içeriğe atla

Uykucu Şirin

Dünyada en tatlı zaman harcama yöntemi uyku kurabiyem. Büyüdüğünde babanı daha iyi anlayacaksın. Şimdi bolca vaktin oluyor uyumak için. İleride eğer bana benzerse huyun suyun, bu kadar bol uyuduğun günleri özleyeceğinden emin ol. Sabah işe gitmek için böldüğüm uyku en kıymetlisi. Senden önce hafta sonları geç kalkma lüksümüz vardı. Artık uyumaktan sıkılınca kalkardık yataktan. Suzan hamile iken, arkadaşlara "bebeksiz hayatta en çok neyi özlüyorsunuz" dediğimizde anlaşmış gibi hepsi "uyku" diyordu. Şimdi bana sorsalar ben de uyku derim :) Şikayet etmiyorum daha çok durum tasviri diyelim buna biz.

Yenidoğan bir bebek günün ortalama 16 saatini uykuda geçiriyormuş. Hastanede hemşireler seni ilk kucağımıza verdiği andan itibaren uyku düzeninle ilgili hiç sorun yaşamadık. Elimizden geldiğince uykun için bir düzen oluşturmaya çalıştık. En önemlisi bebeğe gece-gündüz kavramını aktarabilmekmiş. Biz de bunu yapmaya çalıştık. Eğer gece ve gündüz olgusu yerleşmezse gece nöbetçi asker gibi bizi başına dikme ihtimalin yüksekti. İlk günden beri bu konuda çok anlayışlısın. Geceleri 8-9 gibi banyo yapıp uyuyor, sabah 8-9 gibi güne merhaba diyorsun. Bu arada bikaç beslenme molası için uyanıyormuşsun. Muşlu zamanı kullanarak anlatıyorum çünkü davul sesine bile uyanamayan bir baban var. Bu yüzden gece annen ve nanni seninle ilgileniyor. 

Zifiri karanlıkta büyüme hormonlarının daha aktif olduğu şu an kanıtlanmış bir gerçek. Uyuduğun oda bu yüzden mümkün olduğunca karanlık oluyor. Sesli ortamlarda uyumaya alışman için başlarda gürültü yapmaktan pek çekinmemiştik. Sen de buna alışmıştın. Sonra kendiliğinden sese daha duyarlı olmaya başlayınca bizde ses izolasyonuna özen göstermeye çalıştık.

Mevcut düzenine o kadar alıştın ki gün içerisinde 2şer saatlik aralıklarla uyumazsan canımıza okuyorsun. Uykun gelmeye başladığında klasik bir kaç belirtin var. Kolunu emmeye başlıyorsun. Kendi kendine ilginç sesler çıkarıyorsun. Kafa sağa yatıyor. İlk 3-4 aylık dönemde kucakta uyutmak süperdi seni. Şarkı söyleyerek ya da adios cingılı ile gezerken uyurdun. Yada geleneksel pışşşş pışşş tekrarını kullanırdık. Bu yöntemde ben iyim. Kilon, anne babanın omurilik eğrisini yeniden şekillendirecek kadar artınca artık ayakta sallama yöntemini kullanmaya başladık. Bu yöntemde annen yüksek lisans aldı diyebiliriz. 

Artık yatağında kendi kendine uyuyorsun genellikle. Özellikle büyük gece uykusu öncesinde banyonun hemen ardından bir biberon sütü devirip, kendi kendine şarkılar söyleyerek, bir o yana bir bu yana dönerek yavaş yavaş uykuya dalıyorsun. Bazen seni izliyoruz uyumaya çalışırken. Gülmeyi engelleyemediğimizde uykun bölünüyor. Düşün artık ne kadar deli yattığını. Bazen ayakların yatağın boşluklarından dışarı çıkmış, bıraktığımızın tam tersi istikamette buluyoruz seni. Gerçekten çok komik uyuyorsun. Evde videosunu bulabilirsem eklerim.

Uykudan sakin bir şekilde uyanıyorsun. Gündüz uykuların istisnalar dışında 30 ila 45 dk arasında sürüyor. Çok nadir ağlayarak uyandın. Yatakta etrafını izliyorsun sıkılana kadar. Eğer biz henüz uyandığını farkedemediysek sen haber veriyorsun bize :) Annen uyanmış haline taze et diyor. Pamuk gibi oluyor tenin uyandığın zaman. Bu yüzden bir miktar ısırığa maruz kalıyorsun her uyanışında. Çok da mutlu bir bebek oluyorsun. Uykusunu almış, dinlenmiş, huzurlu...

Doğduğundan beri hafta içi anneannenin odasında, hafta sonu bizim odamızda uyuyorsun. Yatağını taşıyoruz şimdilik. Tek başına odanda uyumadın henüz. Biraz daha büyümeni bekliyoruz odana taşınman için. 

Birde birlikte sarılıp uyuyabilmeyi bekliyoruz dört gözle. Hadi büyü bir an önce...

 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...