Ana içeriğe atla

8


Günaydın cankuşum. Bugün Cuma ve bir iş haftası daha bitiyor bugün. Hafta sonu evde blog yazamıyorum o yüzden üzerinden çok zaman geçmeden doğum günün ve bir kaç başka şey ile ilgili aklıma gelenleri yazayım istedim. 

Geçtiğimiz cumartesi günü 8 yılı doldurdun gezegenimizde :) Kaç yaşındasın diye soranlara dolu dolu 8 diyebilirsin artık. Her yıl olduğu gibi doğum günü kutlaması senin için heyecan benim için stres verici bir konu olmaya devam etti. Kasım gibi doğum gününü nerede kutlasak, pastası neli olsun gibi şeyler konuşulmaya başladı evde. Geçen yıl KidZania'da kutladığımız doğum gününden çok mutlu ayrılmıştın. Bu yıl da aşağı kalır bir eğlence istemediğini bir kaç kez söyledin. Kesinlikle evde ya da sitenin kafesinde kutlamaya çalışmak gibi bir gaflet içinde bulunmayacağımızdan emin olmak istedin. 

Yedinci yaşını sınıftan arkadaşın Mercan'la birlikte kutlamıştık. İkinizde 18 Şubat doğumlusunuz. Beraber kutlamanın şöyle bir avantajı oluyor, doğum gününüz aynı yerde kutlandığı için sınıftan davet ettiğiniz arkadaşlarınız, hanginizin doğum gününe gideceğine karar vermek zorunda kalmıyor, biz de doğum günü masraflarını bölüşüp daha ekonomik bir parti düzenleyebiliyoruz.

Bu kez Rüzgar Güney de katıldı size. 3 kişi oldunuz böylece :) Bu yıl organizasyon işini Mercan'ın annesine bıraktık. Onun, doğum günü kutlamasını yapacağımız Tuzla ViaSea'de tanıdıkları vardı. İlk defa doğum gününe 1 hafta kalaya kadar hiçbir şey yapmadım. Artık son hafta yer ve saat kesinleşince arkadaşlarına dağıtman için davetiyeler hazırladım. Bir de pasta seçtik seninle birlikte. Daha önceki doğum günlerinde pastayı sevdiğin şeyleri dikkate alarak ben belirlerdim ama artık kendin karar verecek kadar büyüdün :)

Şirkette pasta seçeneklerine bakarken içimden Doruk kesin bunu seçecek diye bir tahminde bulunmuştum. Tabii ki şaşırtmadın beni. PS4 pastasını seçtin. Oyun konsolu şeklinde bir pastaydı, yanında bir oyun kolu ve oyun kutusu bulunuyordu. Ben oyunu sevdiğin bir kutu ile değiştirmelerini istedim. Geçen yazdan beri Just Cause 3 diye bir playstation oyununu almam için yalvarıyorsun desem yerdir. Oyunda Pegi-14 yaş sınırı olmasa alacaktım ama biraz erteledim. Sürekli Youtube'da oyun videoları izliyorsun. Orada gördüğün bir oyun. Neyse bu işe de sinir oluyorum. Saatlerce youtube'da başkalarının oyun oynama videolarını izliyorsun. Bir de ağzı bozuk, zevzek tipler var aralarında. Youtuberların ne kadar para kazandığından ne kadar zengin olduklarından bahsediyorsun sürekli. Bana gopro al baba, youtube kanalı açabilir miyim baba, EnesBatur'un kaç lirası varmış biliyor musun baba ? Bunun gibi bir sürü muhabbet var aramızda. PlayStation'da ya da iPad'de oyun oynarken bile "evet arkadaşlar bugün nether'a giriyoruz, şöyle böyle yapacağız" diye kendinle konuşmaya başladın :) Yasaklamak istemiyordum ama ayarının olmadığı gördüğümden ve kendini kontrol edemediğin için, hepsinden de öte sana kötü örnek olmaya başladığı için youtube yasak şu an. Bu arada yaz için sana sürpriz yapıp JustCause3 alayım dedim. O da ne, bu oyun PS3 için çıkmıyormuş. Oyunu oynamak istiyorsan PS4 alman lazım. Neyse sana kötü haberi vereyim dedim ama sen zaten biliyormuşsun. Evet baba PS4 pro almamız lazım dedin. :) Yazın bakacağız artık. Önce elimizdeki PS3 ve bir dünya aksesuar ile oyunu satmamız lazım.  

Doğum gününün sabahı kalkıp kahvaltımızı yaptık. Sakin başladı gün :) Bir Şubat günü için hava fena da sayılmazdı. İnsanları karşılamak hazırlıklar için erkenden gitmek gerekiyordu. Biz de öyle yaptık. Burası Tuzla'da bir akvaryum. Yanında eğlence parkı ve alışveriş merkezi var. Doğum günü kutlama alanı da akvaryumun en sonunda. Anneler masanın etrafında toplanıp laflamaya başlayınca biz de seninle biraz akvaryumu gezelim dedik. Daha önce bir kaç kez akvaryum gezmiştin. Akvaryumun kendisinden çok etkilendiğini söyleyemem ama Vatoz besleme bölümünde Mercan'la vatozlara karides yedirmek ve biberonla balık beslemek senin için de yeni ve eğlenceli bir deneyim oldu. :) Özellikle biberonla mama yiyen balıklar çok komikti ya. Ben de denedim. İçeride köpek balıklarıyla yüzebiliyormuşsun. Biraz daha büyüdüğünde deneriz belki. Şimdilik sadece yüzenleri izlemekle yetindik. 


Yavaş yavaş arkadaşların gelmeye başladı. Her doğum gününde olduğu gibi yine çok kalabalık bir parti oldu. Mercan'ın annesi animatör ayarlamıştı. Pasta kesilinceye kadar  biraz da onlar eğlendirdi sizi. Okul arkadaşların dışında siteden Toprak ve Ali ile Tuna(Demirtaş) geldi. Doğum günü çocuğu 3 tane olduğundan 3 ayrı pasta gelmişti. Normalde açmamanınız gereken pastaları erkenden açınca, üçünüz de söylenmeye başladınız. Mercan prensesin saçları resimdeki kadar uzun değil diye, sen pastanın üzerine biri parmakla basıp ezmiş diye, Rüzgar ne için ağlamıştı hatırlamıyorum o da bir şeye söyleniyordu. Senin pastan bu aşağıdaki. 
Annene de dediğim gibi bizim zamanımızda ev yapımı bir kek, kola ve mahalleden arkadaşlarla evde kutlanan 10 dakikalık doğum günü dünyalara bedeldi. Senin yaş gurubunda pastadan mekana, hediyeden davetiyeye her şey en ince ayrıntısına kadar düşünülmesine rağmen yine de mutlu olmuyorsunuz. Yanlış yapıyoruz bir şeyleri.
 20 tane çocuk hep birlikte eğlenmiyor hiç bir zaman. Animatörler bile hepinizi bir araya toplamakta zorlandı. Tam tımarhane.. Bazıları akvaryumdaki balıkları izliyor, bazılarınız balondan kılıçlarla savaşıyor,  bazılarınız animatörün direktiflerine göre eğlenmeye çalışıyor :) bazıları da anne babasının dibinde.. Bu sırada biz de ikişerli üçerli guruplar halinde sohbet edip pasta zamanının gelmesini bekliyoruz. Ne yalan söyleyeyim çekilecek iş değil şu doğum günü partileri de seni kıramıyorum :)

Neyse pastaları uzunca masaya yan yana dizdik. Siz de başına geçip o klasik doğum günü seremonisini tamamladınız.  Futbolcuların imza töreni gibi bir görüntü vardı. Masanın bir tarafında pastalarındaki mumlara üfleyen 3 çocuk, diğer tarafta resim ve video çeken bir sürü anne baba. Pastalar kesildi ve yendi, hediyeler alındı verildi. Hediyelerinden Toprak'ın getirdiği futbol topu dışında hiçbirini beğenmedin :) Onlara da ip ucunu annen vermiş. Asıl beklendiğin oyuncak Nerf tabancaydı. Hele kıyafet almışlarsa iyice köpürüyorsun. Neden kıyafet alırlar ki :) Neyse hediyelerin hemen hepsini iade edip biriken parayla çok istediğin Nerf tüfeği aldık. Evde 6-7 tane Nerf olması önemli değil. En yeni çıkandan almazsak eksik kalıyormuşuz. 

Bir doğum günü daha kazasız belasız bitti çok şükür. Umarım yine eğlenceli ve hatıralarında güzel yer edecek bir gün olmuştur yavru kuş. Seneye ne yapar, nerede kutlarız bilemiyorum. Ona da seneye bakarız artık.




Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...