Ana içeriğe atla

Yine mi Ateş !!!

Çok şükür 2009'u bir kez hastalanarak kapattık diyorduk. 41 kere maşallah diyorduk. Gerçekten de şimdiye kadar çok hastalanmamıştın. 8 tane inci dişini sıralarken bile bu ateş derdiyle uğraşmamıştık.

Dün akşam arkadaşlarımla yemekten geç döndüğüm için seni göremeden geçirdim dünü. Sabah işe gitmek için uyandığımda sen de uyanık ol istedim. Seni görüp işe gideyim diye. Böyle olacağını bilseydim istemezdim. Sabah her zaman ki saatte işe gitmek için uyandım. Mutfakta kendime çay hazırlarken ateş düşürücü ilacın kutusunu görünce ters bir şeyler olduğunu anladım. Seni kontrol etmek için odana girdiğimde nanninin kucağında uyanık halde etrafı izliyordun. Her zamanki neşen ve hareketliliğinden eser kalmamıştı. Sabaha karşı ateşin çıkmaya başlamış. İlk ateşinde yaşadığımız şeyleri tekrar yaşamak üzere olduğumuzu anladım.

38.5 civarında olan ateşin ilacın etkisi ile bir miktar düştü. Eski haline yaklaşınca genel durumun biraz geç kalarak işe gittim. Bütün gün annen ve ben anneannen ile durumunu öğrenmek için telefonlaştık. Önceki ateş vakasında ateşini popodan ölçmüştük. Bu kez hafif bir pişik durumu ve 1 yaşını doldurmak üzere oluşun sebebi ile koltuk altını denemek zorunda kaldık. Annen de şu kulaktan ateş ölçen dijital termometrelerden almış. Saat 15:30 gibi anneannen aradı. Ateşin 39 dereceye çıkmış. Apar topar izin alıp eve geldim. Annen de izin almış. Geldiğimde o da evdeydi. Bütün gün nanni bir an olsun yanından ayrılmadı. İlaç desteği de verdi. Ama ateşin yine de yeterince düşmediği için ılık bir banyo yaptırdık sana. Bir ölçü ateş düşürücü şurubu da alınca neyse ki tekrar normale döndün. Oyuncaklarınla oynayıp tekrar gülücükler atmaya başladın. Epey de bitkin düşmüştün ama. Akşam üzeri yediklerinin bir kısmını da çıkardın.

Geçen defa ateş sorununu tamamen atlatmamız 3 gün sürmüştü. Bu kez de kontrolü elden bırakmıyoruz ve endişeleniyoruz. Çünkü iki saat kadar önce nanni seni biraz uyutmak istedi. Bir saat sonra ateşini kontrol ettiğimizde cihazda 40 dereceyi görünce istemsiz bir panik havası yaşadık. Neyse ki nanni bizden daha soğukkanlı. O bizi sakinleştiriyor. Tekrar fitil, biraz soğuk havlu ile eklemlere masaj. Ateşini yavaş yavaş düşürdük 38'e. Şimdi içeride nanni ile uyumaya çalışıyorsunuz. 10 dakika önce içeriden kahkahalar geliyordu. Uyumaya pek niyetin yok. Neşen pek yerinde şimdi maşallah. Son ölçümde de ateşin 37.4 çıktı. Biraz olsun rahatladık şimdi. Umarız sabaha kadar böyle sürer.

Bir an önce toparlan meleğim. Seni çok seviyoruz..

Ek not : O gece ateşin düştü... Sabah eskisi gibi kıpır kıpırdın. Herkes "Çocuk bu ateşi çıkar, endişelenmeyin" dese de, öyle olmuyor işte. Geçmiş olsun davşanım.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...