Ana içeriğe atla

14 Şubat 2010

Tam bir ay önce artık emekleme fikrine burun kıvırmaya başlamıştın babacım. Ufak doğrulmalar, koltuklara tutunarak sıralamalar derken bir ay sonunda artık yürüme işini iyice kıvırdın diyebiliriz. Evde sürekli ayaktasın zaten. Sadece gece uyku saatin geldiğinde yürüyüşün 2 şişe 70'lik rakı bitirmiş akşamcılara benzesede yine de yürümeye çalışmaktan vazgeçmiyorsun. 

Havalar uzun zamandan beri soğuktu. Pek fırsat bulup seni dışarı çıkaramıyorduk. Bu hafta güzel havayı da yakalamışken tadını çıkaralım dedik ve attık kendimizi dışarı. Sen epeydir kalabalıktan uzak kaldığından hafta sonu senin için çok keyifli geçti diyebiliriz. Sürekli etrafta kurcalayacak bir şeyler aradın. Çevredeki bebeklerin arkasından ağladın :) Başlarda bulunduğun ortama yeni yeni alışırken elimi tutsan da daha sonra kendi kendine gezmeyi tercih ettin. Sadece düştüğünde ya da ulaşmak istediğin bir şeye boyun yetmediğinde bizi kullandın :)

Bu pazar aynı zamanda Sevgililer Günü'ydü. Ailemizin sevgili bebeği olarak sen de bu günü kutlananlardan biri olarak geçirdin. İlk sevgililer gününde annene çiçek almaya gittik birlikte. Gerek yoktu birşey alamana aslında. Varlığın ona verilebilecek en güzel hediye zaten.

Bir yaşını doldurmana bir-kaç gün kaldı. Doğum günü yazına kadar şimdilik bu kadar. Bir iki tanede resim.  Ben senin o şaşkın bakan hallerini yerim...


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...