Ana içeriğe atla

15.Ay Rutin Kontrol

Sen 13 aylıkken gittiğimiz son rutin doktor kontrolünün üzerinden 2 ay geçti. Genel bir kontrol için tekrar doktor kontrolüne gittik hafta sonu. Toramanımız nasıl gelişmiş görelim istedik. Geçen kontrolde 10 kilo 600 gramken şimdi 11 kilo 650 gram olmuşsun. Boyunda geçen kontrolde 77 santimken 84 santim olmuş. Gelişimin için Handan Hn. 10 üzerinden 10 puan verdi. Özellikle 2 ayda inanılmaz boy atmışsın. Bundan mıdır bilmiyorum ama dizlerinden aşağısı hafif skoda bacak oluyor. Özellikle koşarken çok komik görünüyorsun :) Önceleri canımı sıkıyordu bu durum. Handan Hn. hızlı boy atmandan, erken yürümenden olduğunu ve belirginliğinin zamanla azalacağını söyledi. Futbolcu bacağı diyorlarmış seninkine. Yani anotomik bir bozukluk değil. Ayak içiyle iyi plase yapabileceksin ilerde :) Çok şükür en büyük derdimiz bu.

Artık yerinde durmadığın ve seni zaptetmek her zamankinden zor olduğundan günün birinde düşüp bir yerlerini kanatacağını biliyorduk tabi. Eninde sonunda oldu da. Büyükada da bir çay bahçesinde, ilk kez bir adım gerinde olmadan dilediğin gibi koşmana izin verip seni uzaktan izlediğimiz bir anda düz yerde betona balıklama dalmaya çalıştın. Sağ gözünün alt tarafı kanadı, ertesi gün kabuk bağladı, kurudu, iki gün sonrada düştü gitti. Biraz ağladın, sonra unuttun :) Şimdi yaz geldi ya, artık kısa şortlarla da geziyorsun. Diz kapaklarını gözümüz gibi korumak gerekecek. Yirim ben onları

Her doktor kontrolünde annen Handan hanıma sormak istediklerini not ediyor. İstisnasız her defasında da bir şeyleri sormayı unutuyor. Bu gidişimizde ne unuttuğunu ben de unuttum şimdi.


Bu arada buram buram yaz geldi babacım. Artık hava geçen pazar günü olduğu gibi lodos fırtınası estirmezse sabah atıyoruz kendimizi dışarı, akşam dönüyoruz eve. Hatıralık bir iki resim ve özetle geçerim hafta sonu gezmelerimizi. Havuzu da temizliyorlar sitede. 2 hafta içinde küçük havuzda ilk yüzme deneyimize başlayacağız. Suyu çok seviyorsun. Umarım seni ürkütmeden şu havuz ve yüzme konusuna yumuşak bir giriş yapabiliriz.



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...