Ana içeriğe atla

Iyiligi Kalbınden Tasan Kuzu


Yepyeni bir yılın günlerini birlikte tüketmeye başladık bile oğlum. Çok şükür. Özellikle bu yılbaşı eğlenceli ve huzurlu geçti. Bir yılbaşı gecesine yakışır biçimde kar yağdı. Ben zaten yarım gün için işe gitmeyi manasız bulanlardanım. Kar da gitmeme izin vermeyince Perşembe'den Pazara 4 günlük bir yeni yıl tatilimiz oldu. 

Yılın son günü neredeyse tüm gün dışarıda karla oynadık. En sevdiğin şeylerden biri. Evde "Bu sene mutlaka gideriz" diye her zaman tam takım kayak kıyafetleri bulunduruyoruz :) Kar topu oynamaya çıkarken kayak kıyafetlerimizi giydik. Üşüme ıslanma riskini azalttık böylece. Bütün çocuklar bahçedeydi. Kimi kartopu oynuyor, kimi kardan adam yapıyordu. Biz ve bir kaç kişilik proje ekibi ise iglo yapmaya karar verdik. Kamyonunun kasasında kiremit haline getirdiğimiz karlar ile igloyu inşa etmeye çalıştık. Ama tahmin ettiğimizden daha zor ve uzun sürecek bir uğraşmış. Sen minecraft evi yapıyoruz diye kendini ve diğer çocukları motive etmeye çalışsan da işimizi bitiremeden herkes yoruldu :) İkinci katı çıkıp bıraktık. 





Gün biterken eldivenini tüm uyarılara rağmen çıkardın. İyim ben üşümüyorum dedin. Eve giderken parmaklarım çok acıyor diye ağlıyordun :) Hiç dinlemiyorsun ki. Sonraki gün de  karda futbol oynanmaz desem de fayda etmedi. Bir de maç yaptık. Evde sıcak bir saleple kendimize geldik. Ufak ufak da akşam için hazırlandık. 

Ersan amcanlarla birlikte bir akşam yemeği yedik dışarıda. Biz yemekte laflarken sen Derin ablanla koşturup durdun. Sonra onlar gecenin devamı için başka bir arkadaşlarına gitti. Biz de sitedeki arkadaşlarımızla Osman-Özüm çiftinin evine gittik. Evde o akşam 6 tane çocuk vardı seninle birlikte. Tam tımarhane gibiydi. Ama kimse şikayet etmedi. Biz bir masanın etrafına oturup laflayarak eski yılı yolcu edip yenisine merhaba derken, siz de diğer odada bağır çağır oyunlarla girdiniz yeni yıla. Eğlenelim diye planlamadığımız her yılbaşı, huzurlu ve keyifli geçiyor. Birlikte geri saydık saniyeleri. Öpüşüp, koklaşıp iyi dileklerimizi bir kez daha seslendirdik. Bütün gün dışarıda karla oynadığımız için yeni yılın ilk saati dolmadan da evde yataklarımızda uykuya dalmıştık.   

Aslında başlarken bir yılbaşı yazısı yazmak değildi niyetim. Konu başlığından da anlamışsındır. Dün akşam her zaman ki gibi yatmadan önce rutinimiz için kitap okumaya başladık. Okuduğumuz kitabın adı Pasaklı Pelin'di. Kitabın girizgahında Pelin'in ne kadar pasaklı olduğunu anlatıyordu. Sen kızgın bir şekilde kitabı koltuğun üzerine atıp "Bu kitap beni üzüyor, okumak istemiyorum." dedin. Sebebini sordum tabi. Sınıftaki Pelin isimli arkadaşını çok sevdiğini, kitapta Pelin için pasaklı denmesine çok üzüldüğünü söyledin. Söylemekle kalmadın, gözlerinde, yüzünün tüm hareketlerinde üzüntünün izleri vardı. Çok samimi ve içtendi. Bu yüzden beni de etkiledi. Tabi kitaptaki Pelin'le sınıftki en sevdiğin arkadaşlarından olan Pelin'in aynı kişiler olmadığını anlattım sana. Neyse ki kitabın sonunda mutlu olan da Pasaklı Pelin karakteri oldu. Ama yine de kitabı sevmediğini ve bir daha okumayacağını söyledin.  

Bunun gibi birçok olay yaşadık. Bir defasında cep telefonunda komik videolar izliyorduk birlikte. Bir kedi televizyonun üstünden rafa atlarken kayıp çok komik bir biçimde yere düşüyordu. Ben doğal olarak katılarak gülmüştüm bu küçük videoya. Senin bana diktiğin gözlerindeki öfkeyi görmem bile gülmemi durduramadı. Sen çok öfkelenmiştin. Sebebini sorduğumda "Neden gülüyorsun, onun canı acıdı." demiştin.

Oyun oynarken yanlışlıkla çarpıştığımızda benim canım acıdıysa ve yüz ifadem bunu gizleyemiyorsa gözlerin dolar gibi oluyor ve iyi hissetmem için elinden geleni yapıyorsun. Hangi birini anlatsam bilemedim. İyi ve mutlu bir çocuk yetiştirelim istiyoruz. Dün kitap okurken bunu yazayım dedim kendi kendime. Nasıl bir çocuk olduğunu bil diye. 

Sen, yüreği sevgi dolu, iyi kapli, empati yapabilen, naif bir çocuksun. Dışarıdan yerinde duramayan, dağınık, öfkeli bir kirpiyi andırsan da, ben senin marşmelov gibi yumuşak ve tatlı halini görebiliyorum kuzum :) Seni çok seviyorum. Hep iyi bir insan ol. Belki zaman zaman üzüleceksin, kırılacaksın. Ama günün sonunda iç huzurun her şeye değdi diyecek.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...