Ana içeriğe atla

Yeniden


Uzun aradan sonra merhaba yine adamım. Bugün belki de son bir aydır ilk kez biraz boş vakit bulup blogla ilgilenebildim. Hemen kısa bir iki yazı yazıp kaçacağım. İlk olarak motorsiklet sevdanı yazayım.

Bisiklet ile 2 yaşında tanıştın. Hep söylediğim gibi fiziksel aktiviteleri seven, kolay öğrenen, haraketli bir çocuksun. Zekanın birden çok türü var diyor bilim adamları. Senin duygusal ve kinestetik zekası üstün bir çocuk olduğunu söyleyebilirim. Hafif sivrilmeye başlayan göbeğin ve 37kg' bulan ağırlığınla zaman zaman fiziksel aktivitelerde zorlanmaya başlamış olsan da bu durum, kavrayıp üstesinden gelemeyeceğin iş olmadığı gerçeğini değiştirmiyor. 

Geçen yıl yine youtube'da pocket bike videoları görmüştün. O zamandan beri hep doğum günümde bana motor al diyordun. Tamam alayım da nerede bineceğiz? Ayrıca biraz tehlikeli. Bu yüzden motor istemeye başladığında hevesini alman için daha güvenli olduğunu düşündüğüm elektrikli bir ATV aldım sana. En azından 4 tekeri vardı :) 

Ama motor sevdan hiç azalmadığı gibi her aklına geldiğinde motor al bana demeyi de bırakmadın. Ben de bir yandan araştırıyordum. Öyle eğitim almadan, kontrolsüz bir şekilde al sana pocket bike aldım deyip  motorsiklete bindiremezdim seni. Senin yaş grubun için ne yazık ki çok alternatif yoktu Türkiye'de. Daha çok yetişkinlere yönelik kurslar vardı. Bir tek Volkan Işık Academy vardı ama oda senin yaşındakileri kabul etmiyordu. 

Yardıma arkadaşın Yiğit'in babası benim de arkadaşım Uğur yetişti. Onlara senin motorsiklet sevdandan ve bir çözüm aradığımdan bahsetmiştim. Sonunda tam aradığımız yeri bulduk. Uğur Kilyos'ta eski Türkiye motocross şampiyonu Süleyman Memnun'un açtığı kursun linki attı bana. Hemen arayıp randevu aldık. Ormanın içinde, karadenize kıyı nefis bir yerde kurulmuş. Garajında onlarca motor vardı. Senin yaş grubun için uygun olan 50cc otomatik vitesli olanlar da vardı. Burası işin tekniğini, güvenli kullanım esaslarını öğrenebileceğin, bunu hem de tüm güvenlik ekipmanları ile yapabileceğin bir yerdi.

İlk deneme dersi için Pazar sabahı gittik. Sen Yiğit ve Toprak. Süleyman hoca öğrenmek için bisiklete binmenin yeterli olduğunu söyledi. Kıyafetleri ve kocaman motocross kaskını takınca çok sevimli görünüyordun. 1 saatlik ilk derste olayı kaptın hemen. Hiç tereddüt etmemiştim zaten. Seni izlemek de çok eğlenceliydi. Siz 3 arkadaş ders alırken, pisti hafif yukarıdan gören tepede 3 baba oturup sizin dedikodunuzu yaptık. Ders bitip geldiğinde mutluluk gözlerinden okunuyordu. Tekrar gelmek ister miydin ? Tabii ki. Sormam hataydı. 

Öyle de oldu. 10 saatlik bir paket satın aldık. Tatil için İstanbul dışında olduğumuz 2-3 haftalık dönem dışında her hafta pazar günü motocross'a gidiyoruz şimdi. Sen kullanmayı iyice öğrendin. Dönüşler, frenleme, ayakta sürüş v.s. Her ders size Deniz abiniz eşlik ediyor. Önce ana pistte 10 dk ısınıyor, ardından ormana ağaçlar arasında kıvrılan, yükselen ve alçalan patikalara doğru gidiyorsunuz. Ben de denediğim için biliyorum, en zevkli kısmı parkurda sürmek. 

Toprak ilk dersten sonra gelmedi. İki hafta öncesine kadar Yiğit'le ikiniz gidiyordunuz. İki hafta önce Derin ablan da başladı. Bir dönem Yiğit'in babası Uğur'la ben de ders aldık. O'nun motosikleti var zaten. Acemi olan bendim. Artık ben de sürebiliyorum :) Çok çok eğlenceli bir şey olduğu konusunda sana katılıyorum babacım. Senin de böyle düşündüğünü biliyorum. Okul zamanı sabah yataktan çıkmakta zorlanan, sürekli "beş dakika daha ne olur"  diyen sen pazar sabahları kısık sesle motocross zamanı dememle yataktan fırlıyorsun. İlk aylarda henüz 3ncü köprü açılmadığı için 2nci köprüden giderdik. Biraz yol uzundu. O yüzden trafiğe kalmayalım diye erken saati ayarlamıştık. Geçen ay 3ncü köprü açıldı. Bizim evin hemen arkasında yeni bir bağlantı yolu açıldı. Şimdi oradan otobana girip yarım saatte tam da Demirciköy'den çıkıyoruz. Ama yine de sabah erken saatte gitmeye devam ediyoruz. Pazarları öğleye kadar miskin miskin uyumaktansa güne erken başlamış oluyoruz. Bir saat motora bindikten sonra onbiri biraz geçe evde oluyoruz. 

En sevdiğin kısmı çamurda sürmek. Motocross günü sabah uyandığımızda hava yağmurluysa sevinçten ayakların yerden kesiliyor. Sabah üç çocuk parkura çıkıyorsunuz onlar genelde gittikleri gibi tertemiz gelirken sen arabaya binmeden üstünü değiştirmek zorunda kalıyorsun :) Son gidişimizden bir gün önce epey yağmıştı. Parkurda su gölcükleri oluşmuşç Çok heyecanlıydın. Ama Deniz abin sular tahmin ettiğinizden derin olabilir dikkat edin dediği için hevesin kursağında kaldı. O da çözmüş seni. Hem seni hem motoru korumak için biraz abartmış olabilir. Ama işe yaramış. Aşağıdaki videoda normalde af etmeyeceğin bir su birikintisinin usulca yanından geçiyorsun. Bir iki kez annen de izlemeye geldi seni. İmkan olsa otobüs kaldırırsın seni izlemeye gelsinler diye :) 

Motosiklet kullandığını duyanlar ilk önce sanki  seni bir spora başlatmamışım da Malta'ya sürgüne göndermişim gibi tepki veriyorlar. Bu işe çocuğu niye alıştırdın. Ya tehlikeli niye sürdürüyorsun v.s. Kendimden şüphe etmeye başladım. En azından Türkiye Şampiyonundan ders alıyorsun. Kurallı kullanmayı öğreniyor, güvenlik tedbirlerini alıyorsun. Motosiklet sürmeyi çok seviyorsun diye seni kırmayıp her hafta götürmeye devam edeceğim. Senden sadece bir tek isteğim var bu konuda. Lütfen büyüdüğünde de bu işi dirtbike ile bir doğa sporu olarak yapmaya devam et. Özellikle trafiksiz ortamda. Trafikte motor kullanmayı istemem senin de ileride kullanmanı tercih etmem. Trafik çok tehlikeli, diğer sürücüler çok dikkatsiz, kimse kurallara uymuyor. Unutma bunu lütfen. Bana ne zaman motor alacaksın diyorsun ya. Bunlar o internetten baktığımız çin malı pocket bike'lar gibi değil babacım. En ufağı 4-5 bin EUR'dan başlıyor. Sen sürekli büyüyorsun. Sık sık değiştirmek lazım. Ona ayıracak paramız yok şimdi. Ayrıca yaşadığımız yerde kullanabileceğin bir alan yok. O yüzden satın almak yerine motocrossparktakileri kullanmaya devam edeceğiz. İleride belki. 


 












Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...