Ana içeriğe atla

Ömre Bedel "AN"larım.


  • Akşamları uyku saatine yakın zamanlarda seni kucağıma alıp evin içinde gezintiye çıkardığımda, ellerini omuzlarıma atıp yanağınığını yanağıma dayayıp etrafı izlemene.
  • İşten eve geldiğimde daha ayakkabılarımı çıkarırken beni görüp koşar adım emekleyerek bana koşmana, seni kucakladıktan hemen sonra sıkılıp yere indirmemi istemene.
  • Seni uyutmaya çalıştığımızda kendi kendine ninni söylemene. 
  • Kucağıma almadan gülücükler attığın halde kucağımdayken yüzüme bile bakmamana, hatta yüz yüze gelmek istediğimde kafanı çevirip durmana.
  • Farkında olmadan desteksiz ayakta durduğunu anladığında önce mutlu bir gülümseme, ardından düşüşe geçerken korkuyla karışık şaşkınlıktan şekil şekil olan yüzünün komik hallerine.  
  • Halının üzerinde beğendiğin bir oyuncakla oynarken birden onu ağzına alıp çoban köpekleri gibi ağzında oyuncak evin içini turlamana. 
  • Parkede çorapların kaymasına rağmen bitmek tükenmek bilmeyen bir istekle koltuktan destek alıp kaya kaya ayağa kalkma çabalarına. 
  • Dünya dışı varlıklar olduğunu düşündüğün duvar saatleri ve lambalara uzun uzun bakarken dalmana, dalarken gülmene. 
  • Banyodan sonra kulaklarını pamukla temizlerken yüzünün aldığı şekle.
  • Televizyon izlemeni engellemek için önüne geçtiğimde benim üstümden tırmanırcasına televizyona ulaşma çabana.
  • Dünya tatlısı hallerini kaydetmek için kamerayı elime aldığım anda biren bire mumya gibi oturmana. 
  • Ani bir gürültü veya aşırı haraketli bir oyuncak gördüğünde, korkup ağlaman. Bir yandan tekrar geri dönüp bakman sonra yine ağlaman, seni uzaklaştırınca uzanarak tekrar bakman sonra yine ağlamana. Korkuyorsan niye bakıyorsun babacım.
  • Kullandığın süper dile ve dağarcığa. Atikim,deeedeeedeee, ziizziii, bırrrr
  • Beğendiğin reklamlar çıkınca ağzının kulaklarına varmasına.(Turkcell, Bankamatik)
  • Altını değiştirmek için banyoya girdiğimizde çığlık çığlığa bağırıp gülücükler atmana.
  • Aynanın karşınıda ayağa kalkıp aynadaki yansımanı yemeye çalışmana.
  • Laptop ve telefona olan anormal ilgine, gördüğün yerde koşar adım üstlerine çullanmana.
  • Uykudan kalktığında, özellikle sabahları pamuk gibi dinlenmiş yumuşacık tenine ve uyumaktan şişmiş tatar görünümlü patlak gözlerine.
  • Ağzındaki lokmayı aheste aheste çiğneyip, küçük taneler dahil tamamı bitmeden ağzını kilitlemişçesine kapatmana ve yeni kaşığı kabul etmemene.
  • Ayaklarından ve göbeğinden gıdıklanmana. 
  • Ritmik bir şeyler duyunca ki müzik olması şart değil başını sağa sola sallamana, oturduğun yerde şarkıya eşlik edip zıplamana. 
  • Oyuncaklarını yüksekten aşağı atmak yerine eğilebildiğin kadar aşağı eğilip parmak uçlarında düşmesine izin vermene.
  • Şapka bere türevlerine uyuz olup en fazla 3 saniyede şekilden şekle girip çıkarmaya çalışmana.
  • Parmaklarını ağzıma sokmaya çalıştığında, ısırıp sıkıştırdığımda yüzünün aldığı mazoşist ifadeye. Canın yanmasına rağmen tekrar kurcalamana 
  • Uykun geldiğinde televizyonda müzik kanalı açıkken yanak yanağa dansetmemize. 
  • Gördüğün herşeyi önce işaret parmağının ucu ile dürtüp keşfetmene ardından hop ağzına atmana.
  • Banyo yaptığın küvette oynarken bütün banyoyu sırılsıklam etmene, çığlıklar atıp suyla oynamana.
  • Kakanı yaparken yüzünün aldığı kırmızı kasım hallere.
  • Banyoya alt değiştirmek için her girdiğimizde banyo yapacağını zannedip havalara uçmana, ardından giyinmeye başlayıp banyosuz çıkacağını anladığında yaygarayı koparmana. 
  • Bebek arabanda yatmak yerine oturur halde etrafı izlemene. Arabaya biner binmez uyku moduna geçmene.
Bayılıyorum...

Bir çırpıda aklıma bunlar geldi. Annenin de ekleyecekleri vardır, benim de unuttuklarım.

Doruğum, dünyanın en muhteşem şeyiymiş baba olmak. Tarifi en zor mutlulukmuş sana sahip olmak. Hissettiklerimin yakınından bile geçmiyormuş baba olmakla ilgili anlatılanlar. 

Birlikte geçirdiğimiz bu 10 aylık sürede küçük anlar ömrüme bedel mutluluklar yaşattı bana. Sana bakıp etrafımdaki tüm havayı içime çeker gibi iç çektiğim anlar oldu.  Bir donuk şaşkın bakışına bakakalıp, gözlerimin dolduğu anlar oldu. Seni nefessiz bırakır gibi sarılıp kucakladığım anlar oldu. Öpmenin yetmediği pamuk etlerini ısırıp ısırıp kızarttığım anlar oldu. Yanına uzanıp masum, minik hallerini hafızama kazıdığım anlar oldu. Her biri bir ömre bedel anlarım oldu.

Seni çok seviyorum.

   

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...