Ana içeriğe atla

İlk Okul

Okulun başladığından beri aklımdaydı bir şeyler karalamak. Bugün kısmetmiş yavru kuş. İkimizde okulun favori mekanlarından biri olmadığını biliyoruz. Bütün yaz tatilin biteceği, okulun başlayacağı zamana kadar kalan günleri 100'den geri geri saydın. Son günlerde biraz daha arttı huzursuzluğun. Senin aksine okul konusunda önceden karar vermiş olan biz nispeten daha rahattık. Avrupa Koleji'nde ilk okula başlayacaktın. Daha önce de bahsettim. Yaş olarak erken mi acaba diye çok tereddüt etmiştik. Ama bir kere karar verdin mi gerisi çorap söküğü gibi geliyor. Biz o kararı okula başlaman yönünde verdik. 

Okulların açılmasına 2 hafta kala bizi bilgilendirdiler. Hafta sonu tanışma toplantısına gidecektik. Öğretmenin ve sınıfın belirlenecekti. Son 1 ay acaba hangi öğretmen olacak diye derin bir araştırmaya girişmiş, bulabildiğim tüm kaynaklardan bütün öğretmenlerin sicilini çıkarmaya çalışıyordum :) Neyse ki hasta ruhlu olduğumu sezen okul müdürü Nuray Hanım daha fazla kendimi hırpalamamam için bir hafta önceden bana hangi öğretmenin sınıfına verildiğini söyledi. Yeni öğretmenin Elif hanım olmuş. Önceki araştırmalarıma göre bana seçim hakkı tanınsaydı ben de onu seçerdim. Tecrübesiz, yeni öğretmenlerden değil. Zamanı, günceli yakalayamayacak kadar yaşlı değil. Gördüğüm kadarıyla mesafeyi iyi ayarlayan, disiplinli ve işini severek yapan biri. Eski öğrencileri ile birlikte gördüm onu. Öğrencileri şekere üşüşen karıncalar gibi sarılıyorlardı Elif Hanıma. Sen de seversin umarım. İyi denk gelmiş yani.  
Cumartesi günü okulun önü tam da deyimde dediği gibi ana baba günüydü. Anne-babalar  çocuklarının hayatının önemli dönüm noktalarından biri için hazırdı. Yukarıdaki kapalı spor salonunun içi biz geldiğimizde doluydu. Okulun sahibi bir konuşma yapıyordu ama pek dinlendiğini sanmam. Ses sistemi çok kötü ve hava çok sıcaktı. Neyse gereksiz uzun konuşma bitince sınıflar öğretmenleri eşliğinde açıklanmaya başladı. Geçen sene Gökkuşağı sınıfından bir çok arkadaşın diğer sınıflara yazılmıştı. Çok sevdiğin Deniz Efe ve Okan'da 1.A ve 1.B'ye düştü. Bizim sınıf açıklandı. 1.C 
Annen sınıfının 1.C olduğunu öğrenince üzüldü biraz. Onun çocukluğunda daha zeki başarılı çocuklar 1.A olurmuş. Öyle olmadığını açıkladım ama inandı mı bilmem. Sen ileride öyle olmadığını gösterirsin tosunum.
Neyse okulla ilgili ileride çok yazı ve detay paylaşırım zaten. Bu ilk gününü ve arkadaşlarınla ilk toplu resmini buraya not düşeyim dedim. Eski sınıfından bir iki arkadaşınla aynı sınıfa düşmüşsünüz. İleride hatırlar mısın bilmem, hemen solundaki Defne ve sağındaki Rüzgar Güney eski sınıfından arkadaşların. 

O gün bu tanışma faslından sonra sınıflarınızı gezdik. Sınflar çok güzel. Oturma düzeni çok keyifli. Sınıfın dışarı açılan kapısı oyun parkınıza çıkıyor. Aşağıda yeni sınıfının sıfır kilometre halini görebilirsin. 

Çok güzel anılar biriktir burada. Yıllarca unutmayacağın arkadaşların, dostlukların olsun. Hayatı sana kolaylaştıracak şeyler öğren. Mutlu ol. Ardından başarılı olursun zaten. Ben de güzel hikayelerini not alayım buraya hep. Tebrikler minik adamım.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...