Ana içeriğe atla

Iki de bitti

Zaman bizimle dalga geçer gibi çaktırmadan, hızlı hızlı akmaya devam ediyor babacım. Yakalamak ne mümkün. Para biriktirmeyi hiç beceremedim ama zaman satın alabileceğimiz bir dünya olsaydı yemez içmez para biriktirirdim :) Bir yıl daha geçti ve sen şu anda ikinci sınıf mezunu bir genç adamsın :) 

Sen okulda bir sürü şey öğrendin bu yıl. Biz de anne babalık konusunda bir çok şey öğreniyoruz seninle birlikte. Nasıl ki senin çözemediğin sorular, anlayamadığın konular olduysa, bizim de içinden çıkamadığımız durumlar baş edemediğimiz sorunlar oldu bu süreçte. Ama sana da her zaman dediğim gibi, yapamıyorum diyip vaz geçmektense denemeye devam etmeliyiz. Ediyoruz da. Bu yıl gerçekten zor bir yıl oldu hepimiz için. Artık karakterin iyice şekilleniyor. Bazı trenleri kaçırdığımızı fark edip müdehale etmek istediğimizde, zaman zaman çatıştık seninle. Toparlarız ama babacığım. Sen harika bir çocuksun.

Okulunuz diğer okullardan bir hafta erken açıldığı için kapanışı da bir hafta erken oldu. Kapanmadan önce o yıl neler öğrendiğini bize anlatabilmen için portfolyo sunumu yaptın. Kendine bir dosya hazırlamışsın. Öğrentmenin, annen ve benim olduğum sınıfta bize sunum yaptın. Öz güveni yüksek çocuklarsınız. Kendi çocukluğumu düşünüyorum da iki kelimeyi bir araya getirebilir miydim heyecandan bilemiyorum. Sunum için zaman biraz kısaydı. O kısa zamana sığdırmaya çalıştın bildiklerini. Ardından okulda yaz şenliği için kurulan panayırda takıldık birlikte. Avrupa paralarınızla alışveriş yaptınız, oyun oynadınız. Arada Pelin'le seni yakalyıp resminizi çektim. Bu kıza bayılıyorsun. Pelinden bahsettiğin zamanlar nadiren utanıp yanaklarının kızardığı anlardandır. Çok da tatlı bir kız. İyi anlaşıyorsunuz.
 
 

Cuma günü karne töreninizin olacağına dair yazı gelince annen de ben de o gün işten izin aldık. Bu karne töreninde sınıfta ve yanında olacağımız son seneymiş. 3ncü sınıftan sonra anne babaları sınıfa almıyorlarmış :( Zaten kaçırmazdık bunu.

Senden çok biz heyecanlıydık sanırım. Tatili iple çeker gibi bir havan olduğunu söyleyemem. Okulda da mutlusun sanırım. Anne-baba olunca zamanın sürekli plan yapmakla geçiyor. Biz de karneden sonra tatili nasıl geçireceğin ile ilgili plan yapmaya uzun zaman önce başlamıştık zaten. Neyse şimdi o kısmına girmeyeyim. 

Karne günü neredeyse her zaman ki saatte uyanıp hızlıca hazırlandık. Annen oruç tuttuğu için biraz daha uyuması için onu evde bırakıp okula geldik. Zaten son gün ders falan yok, zamanınız oyun ve eğlenceyle geçecekti. Her zaman ki uğrak yerimiz olan kantine uğrayıp tost ve caprisun'ımızı mideye indirip sınıfa çıktık. Ben de tören saati ile ilgili bilgi alıp anneni almaya eve gittim. Saat 11:30 gibi başlayacakmış. 

Aslında ikinci sınıflarda da ebeveynleri sınıfa almayacaklarmış ama siz bir ay kadar bir süredir karne günü anne babalara gösteri yapmak için bir hazırlık içerisindeymişsiniz. Öğretmenleriniz de okul yönetiminden rica etmişler çocukları üzmeyelim ailelerine gösteri yapmak istiyorlar demişler. bu yüzden bu yıl karne törenini izleye biliyormuşuz. Bu haberi alınca bizde beklenti büyüdü tabi :)

Anneni de alıp saat 11:30 da okula geldik. Tüm öğrenciler bahçede toplanmıştı. Önce istiklal marşı, sonra dereceye giren öğrencilerin plaketlerinin verilmesi, müdürün sıkıcı konuşması derken klasik yıl sonu merasimi bitti ve sınıflara çıktık. Sınıfın içi ana-baba günüydü :) Önce kızlar başladı gösterisine, dans, şarkı ve jimnastik gösterisinden oluşan hayli uzun bir şov izledik. Ardından da siz çıktınız. GamGam style performansınız güne damga vurdu diyebilirim. Hani diyorlar ya erkekler Mars'tan kadınlar Venüs'ten diye. Haksız sayılmazlar.

Gösteriniz bitince sıra karne törenine geldi. Tek tek ismi okunan çocuk karne ve çikolatasını öğretmeninden aldı. Bol bol resim çektik. Seni izleyip şükrettik. İyi ki varsın çocuk dedik. Bİr daha söyleyeyim o halde; İyi ki varsın çocuk. Seni çok seviyoruz.

Karneleri aldıktan sonra okula yakın bir cafeye gittik. Orada sen arkadaşlarınla oynarken biz anne-babalar da yıl sonu dedi kodularımızı yaptık. Ve gelsin üçüncü sınıf artık. Karne hediyesini sonra yazacağım.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...