Ana içeriğe atla

Geçmiş olsun fındığım

Dün; bir tam bir de yarım yılı geride bıraktın babacım. Son haftayı biraz nane molla geçirdin. Öksürüğün ve iştahsızlığını metabolizman kendi kendine yensin diyerek beklediğimiz süre sonunda, iyiye giden bir şeyler göremeyince seni kaptığımız gibi doktoruna gittik. Biz iştahsızlık ve öksürükten şikayet ederken pişik sandığımız ama aslında mantar olduğunu öğrendiğimiz kızarıklıklarına da deva olacak bir takım ilaçlarla ayrıldık doktordan. 3-4 günlük ilaç tedavisi bütün dertlerimizi giderdi. Şimdi iyisin. Eskisi gibi iştahın açıldı. Öksürüğün kesildi. Mantar ve pişik kızarıkları geçti. Seni tekrar homini gırtlak görmek de en çok anneni mutlu etti.

Bir önceki kontrole göre 4 cm uzamış ama 600 gr zayıflamışsın. Çok hareketli olmana yormak işime geliyor. Ama son zamanlardaki iştahsızlığının da etkisi var mutlaka.

Birde şu sıcaklar ve sivrisinekler canımızdan bezdirdi. Akşam sıcak olduğu için balkonda oturuyoruz. Ya da tüm pencereler açık oluyor. Sinek kovucu kullanmamıza rağmen ikimizi de ara öğün olarak kullanmalarına engel olamıyoruz. Sabah kalktığımızda seni de beni de yemiş oluyorlar :)) Bu yaz artık geç kaldık ama seneye kesinlikle klima almak gerekecek. Son yılların en bunaltıcı yazını yaşıyoruz. Bunaltan sıcak değil ama yapış yapış nem.

18 aylık hallerinle ilgili bir şeyler yazmak istiyorum. Bu akşam yazarım belki. Çok çabuk değişiyorsun dosbağam. En iyi resimlerine dönüp bakınca anlıyor insan. Keşke daha fazla zaman olsa, daha yakından tanık olsam, kaçırmasan bunları diyorum. Ne yapalım. Şartlar böyle. Buna da şükür.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...