Ana içeriğe atla

Hayatım

Hafta sonundan gelen bir keyifsizliğin vardı. Cumartesi ve Pazar günü ateş düşürücü şurup müdahalesi ile kısa sürede kontrol altına aldığımız minik ateş problemlerin olmuştu. Ama önceki ateşlerin gibi seni bitkinleştirmekten ziyade huysuzlaştırdı. Yetişkinler hastayken kaprisli olur. Sendeki durumda buna benzerdi. Hafta sonundan beri yemek konusunda aşırı seçiciydin. İştahın da azaldı. Sık sık istediklerini ağlayarak ifade etmeye başladın. Ne yapsak memnun olmayacakmış gibiydin. Dün akşam eve geldiğimde hafif hırıltılı bir öksürük ve mutsuz bir yüz ifadesiyle karşıladın beni. Öğlen uykunu da pas geçtiğini öğrendim. Uykusuzluk ve kırgınlık daha bir perçinlemiş kaçan tadını. Sen öyle iken bizim de tadımız tuzumuz kaçıyor. İçimizden hiçbir şey gelmiyor. Koltuğa uzanıp aldım seni kucağıma. Beraber o sırada oyun oynayan dayını izliyorken, günün yorgunluğu ile omuzuma doğru düşen başını bir süre sonrada minik horlamanı fark ettim. Derin bir iç çektim. Kokladım seni. Yer çekimsiz kaldım. Olup biten her şeyden, tasalardan dertlerden, koptum bir süre. Senden önce sorardım ama tarif edemezlerdi. Şimdi sahibim ama tarif edemiyorum. Başıma gelen en güzel şey. Hayatımın gerçek anlamı. Kollarımda yorgunluktan sızıp kalmış sevimli melek. Seni çok seviyorum.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...
3 yorum
Okumaya Devam Et

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...
Yorum Gönder
Okumaya Devam Et

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...
Yorum Gönder
Okumaya Devam Et