Ana içeriğe atla

Çalar Saat


Dünyanın en güzel ilk 3 şeyi nedir deseler herkes birine sabah uykusu der Doruk. Tarifi mümkün değil o gözlerin yarı açık yarı kapalı olduğu gerine gerine uyuma halinin. Senin uykuya düşkünlüğünü anlatıyorum arada sırada zaten. Çocuklar uykuda büyür derler. Biz de memnunuz uyku düzeninden. Okul başladığından beri de her gece saat 21:30'da yatağa girmiş olmana çaba gösteriyoruz. Bin türlü itirazla baş edebilmeyi öğrendik bu arada.

Sen de haklısın. Saat 7 de eve gelen anne-babanla vakit geçirmek istiyorsun. Eve gel dökün, giyin yemek ye derken bizimle oyun oynayacak hepi topu maksimum 2 saatin kalıyor. Doğal olarak yetmiyor bu zaman sana. Bunun farkında olduğumuz için uzun zamandır sadece kendimize ayırabildiğimiz zamanımız yok denecek kadar az. Her anı seninle ve senin isteklerinle harcamaya çalışıyoruz. Oyun oynuyoruz seninle. Çocuğunla yapabileceğin en iyi şey oyun oynamak çünkü. Bak iyi bir yazı konusu geldi aklıma. Bu hafta sana rutin bir hafta içi günümüz nasıl geçiyor onu anlatayım.

Akşamları uyku işini düzene soktuk ama sabahları uyanma işi hala eziyet. Ben bile zaman zaman yataktan kendimi dışarı atmakta zorlanırken senin uyanmaya itirazını anlamamak gaddarlık olurdu. Bu yüzden sana çok anlayışlı davranıyoruz. Öpe koklaya, yalvara yakara kaldırıyoruz seni yataktan. Bazen o da işe yaramayınca banyoya kadar kucaklayarak götürüyoruz seni. Ama sinirli oluyorsun uyandırıldığın için. Geçen hafta ya bir yerde okudum ya da izledim emin değilim. Çocuklarınızı sabah siz uyandırmayın. Sabah uykusu çok tatlıdır ve çocuk kendi kendine uyanmak ister. Eğer bu olmazsa kendisini uyandırana öfkelenir diyordu. Hemen bir flashback parladı alt hafızamda. Ben de çocukluğumda uykuya düşkün bir miskindim. Babam beni uyandırdığında ona çok kızardım. Şimdi sen de bize sinirleniyorsun muhtemelen.

Hemen tavsiyeye kulak verdim. Çalar saat alın diyordu çocuğunuza. Ona kullanmayı öğretin. Bu küçük oyun hem size kızarak uyanmasını engeller hem de kendi başına bir şey başarmanın motivasyonu ile sabah uykusundan vaz geçebilme konusunda daha başarılı olabilir diyordu. 

Geçen hafta seni okuldan aldığım bir akşam birlikte Meydan'a gittik. Bir sürü alternatif mağazada onlarca çalar saat denedik. Sana zırrrrr diye çalan klasiklerden mi yoksa dı dı dıt, dı dı dııııt diye çalan dijitallerden mi istersin diye sordum. Dijital saati seçtin. O akşam bir saat aldık. 
Dijital, büyükçe rakamları olan, koyu mavi aydınlatmalı, tepesinde kocaman bir snooze düğmesi olan bir saat seçtin. Her zaman ki gibi önce pembe rengini seçmiştin saatin ama sonra nedense siyaha karar verdin. Valla ben baskı yapmadım :)


Artık her akşam saatini kurup sabah onun dı dı dıııııtlarıyla uyanıyorsun. İlk önce saate bir bakıp çat diye snooze düğmesine basıyor ve tembellik hakkını bir 5 dakika daha uzatıyorsun. İkinci çalıştan sonra yavaşça doğrulup uyanıyorsun. Sabah sabah gözlerinde çapaklar, ağzının kenarında kurumuş salyalar ile dinlenmiş et kokusunun en buram buram koktuğu yer olan gıdına gömülüp seni öpmek de dünyanın en güzel şeylerinden biri. Sabah uykusuna bir de bunu ekleyelim. Artık uyanmaktan keyif mi alıyorsun ? Tabii ki hayır. Ama artık kötü polis biz değiliz. Lanet olası saat :) 


Dün akşam Ayşe teyzenin doğum gününü kutlamak için Tuna'lara gittik. Tabi pastadaki mumlara Senle Tuna üflediniz. Oradan geç dönmek zorunda kaldığımız için dün gece 11:00 gibi uyudun. Sabah uyanırken hırsla saatin snooze tuşuna basıp tekrar yatışını çekeyim dedim. Ama videoya çekeceğim ya tam tersi oldu. Saat çalmaktan yorulana kadar dıtladı. Sonra sustu garibim. Bu sabah seni ben uyandırmak zorunda kaldım. Sabah pedagog randevumuz vardı. Nuray Hanımdı adı. Senin yaşına göre çok normal bir çocuk olduğunu, iletişimde başarılı olduğunu, çok düzgün ve güzel konuştuğunu söyledi. Sosyal duygusal gelişiminde bir eksiklik fark etmediğini, düzenli bir şekilde gelmemize artık gerek kalmadığını söyledi. Sadece okul döneminden 1-2 ay önce tekrar uğrayıp, bize ilk okula hazır olup olmadığın konusunda fikir vermesini isteyeceğiz.  Senden zımba ile delgeç siparişi aldım. Akşam görüşürüz uykucu şirin.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...