Ana içeriğe atla

Merry Christmas


Merhaba Doruk. Gündemden fırsat bulup iki satır yazayım dedim. Yılın son günlerini yaşıyoruz. Yabancıların yeni yıl kutlamaları dün başladı bile. Tam bir hafta sonra bugün hep birlikte yeni bir yılı geride bırakmış olacağız. Bir sürü yılı birlikte bitirelim ailece, yıl müptelası olalım. Mutlu, huzurlu, ve tabii ki sağlıklı olalım inşallah.

Genelde annen her yıl, yılın son günlerinde evi süslerdi. Bu yıl henüz o işe girişmedik. Üşeniyor her halde, akşam seninle süsleri zuladan çıkaralım, ağacı birlikte süsleyelim. Bu yıl ihale bize kalsın. 

Yılbaşı gecesi nerede ne yaparız onu da konuşmadık. Senden önceki hayatımızda, enerjimizin de bugünkünden yüksek olduğu genç dönemlerimizde alemlere akar sabaha kadar içer eğlenirdik. Şimdi seni bahane ederek "Dorukla dışarı çıkamayız abi" diyoruz ama senden ziyade o patırtıyı ve hareketi kaldıracak enerjimiz yok. Eskilerin deyimiyle pijama terlik televizyon üçgeninde evde geçirebiliriz o geceyi. Rakamları da öğrendin ya artık ilk tombala oyununu oynayabiliriz. Zaten hafta içine denk geliyor. Çok program yapasım yok. Geçen yıl Ersan amcanlara gitmiştik. Yılbaşı bahane tabi. Güzel bir sofrada laflamak gibisi yok. Neyse bir kaç güne ne yapacağımıza karar veririz. 

Sana sorsak evde kalmayı tercih edersin zaten. Yeni aldığım PS Lego Heroes oyununa fena takıldın. Her akşam en az 1 saat PS oynuyorsun. Gece yatarken çok mızmızlanıyorsun. Pazar gecesi yarın okula gitmeyeyim baba nooolur, söz sadece bir gün diyerek, hem gülümseten, hem içimi ezen bir şekilde yalvarıyordun hatta. Ortayı bulduk tabi. Okula gitme desem ayarımız bozulacak, diretsem seni kırıp üzecektim. Kazan-kazan formülünü uyguladık  biz de. Pazartesi sabahı evden çıkarken hala uyuyordun. Kendi kendine uyandıktan sonra okula gitmene karar verdik. O sabah seni anneannen bıraktı okula. Saat 10 gibi okula gitmişsin. Hava da buz gibi, şimdi o sıcacık yataktan kalkıp giyinmek, hem de dünyanın  en güzel şeylerinden biri olan sabah uykusunu katlederek. Çok can sıkıcı biliyorum. 

Her kış bir kaç kere antibiyotiklik oluyordun Doruk. Genellikle orta kulakla alakalı oluyordu. Geniz etin henüz yeterli anatomik büyüklüğe ulaşmayan solunum kanallarını tıkadığı için gece burun akıntın orta kulağına doluyor burada iltihap yapıp canını yakıyordu. Tedbir aldık bu sene. Her gece seni yatırmadan önce burnunu okyanus suyuyla iyice temizliyor, odaya nem cihazları ile buhar veriyor, yastığına mentollü bir solunum rahatlatıcı sıkıyorduk. Her sabah propolis içeren bir bağışıklık güçlendirici içiyorsun. Akşamları balık yağı. Ayrıca her fırsatta taze kış meyveleri sıkıyoruz dirençli ol diye. Tüm bunlara rağmen kışın başlarında kısa süreli bir orta kulak problemimiz oldu. Ama yine de içimden, aynı zamanda dilimi ısırarak, çok şükür bu kışı hastalıksız atlatıyoruz galiba diyordum. Çünkü kronik bir burun akıntısı dışında sorunumuz yoktu. İki gün önce akşam hafif bir öksürük başladı sende. Dün gece uyurken de öksürdün. Sanırım grip oluyorsun. Ateşin yok. Sadece burun akıntısı ve hafif bir öksürük. Ama toparlanmak için dinlenmen lazım. Hava soğuk. Okulda, arkadaşlarında da mikrop olabilir. Kontrol altında ol ve dinlen diye sabah kalktığımda anneannen ile okula gitmemene karar verdik. Uyu, dinlen biraz tosunum. Belki gün içerisinde anneannen seni bizim sağlık ocağına götürüp doktora gösterecek. Ayrıca öksürüğe iyi gelen kara turp-bal formülünü, ve akşamları nane-limon-ıhlamur-karabiber karışımlı takviyelere de devam ediyoruz. Son 1-2 haftadır yemek yeme düzenin de bozuldu. Bu işe biraz özenmek gerekecek. Biz sana iyi bakmaya çalışıyoruz. Sen de bize yardımcı ol biraz köftehor. Seni çok seviyoruz.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...