Ana içeriğe atla

Beyblade

Dün hava yazdan kalmaydı Doruk. Tam mangal havası. Evde durmak bünyeye ihanet olacaktı. Kahvaltıdan sonra hadi babacım çıkalım biraz dışarı dedim sana ama nafile. Her zamanki gibi eve saplandın. Cumartesi günü çalıştığım ve pazar günü ne istersen onu yapacağımıza söz verdiğim için bu konuda çok ısrarcı olmadım. Need for Speed oynayalım dedin. Biraz Play Station oynadık. Biraz boyama çiziktirme faaliyetlerinden yaptık. Saat 3 gibi tekrar bir yoklama çektim bahçeye çıkmak konusunda. Bisiklete binmeyi özlemişsin belli ki. Bisikleti duyunca ikna oldun çıkmaya. 

Daha dışarı çıkar çıkmaz havuzun yanındaki kamelyadan sesler geldiğini duyduk. Henüz 200 metre bisiklete binmemişken park edip oraya yöneldin. Arkadaşlarından küçük Toprak sevinçle "kankaaa" diye hoplaya zıplaya sana koştu. Sarıldınız birbirinize. Bir de büyük Toprak var. Onu da çok seviyorsun. Okuldu, soğuktu derken yazın site içerisinde hep birlikte oynadığınız zamanları özlemişsiniz. Küçük Toprak dışında, Kaan, Faruk Kayra, ve Yiğit Alp de geldi.  Kaan hayatımda gördüğüm en yüksek volumlü ve ara vermeden konuşan çocuk. Çok uyanık. Sevimli de. Faruk Kayra her şeyden şikayet ediyor. Yiğit Alp ise diğer kankalarından.  Sürekli itişip kakışsanız da birbirinizden asla vaz geçmiyorsunuz. Neyse arkadaşlarınla ilgili bir yazı yazmak var aklımda zaten. Onu sonraya bırakalım. 

Bu ekip güneşli havayı bulunca top oynar bisiklete biner diye düşünüyoruz tabi. Ama hiç ilgisi yok. Hepsi kamelyanın içindeki masaya tünemiş ellerinde beyblade dediğiniz yeni nesil topaçlarla bağır çağır turnuva yapıyorlar. 

Bizim zamanımızda neredeyse her erkek çocuğun oynadığı ortak oyuncak bilye ya da diğer adıyla misketti. Biz sokağa çıkıp onlarla oynardık. Ucuzdu. Herkes alabilirdi. Şimdi ise bilye ile oynayan çocuk görsem sokakta Oyuncak Müzesine haber veririm. Burada antika var. Gelin alın diye. Sizin yeni hastalığınız bu beybladeler. Aslında televizyonda bir çizgi film bu. Sana izletmekten imtina ettiğimiz japon animesi. İşte amerikalılar Japonlar avrupalılar falan var. Ellerindeki bu beyblade'lerin defansif yada ofansif özellikleri var. Sürekli bunları kapıştırıp duruyorlar. Hayatımda izlediğim en manasız diyaloglara sahip boş ötesi saçma sapan bir çizgi film. E faydasız olduğuna bir başka kanıtta okulda oyuncak günlerinde beyblade getirmek yasak. Az yalvarmadın öğretmenine okula getirebilmek için ama izin alamadık. 

Sana izlettirmeyip uzak tutabildik mi peki. Namümkün. Çünkü sitede bir sürü çocukta var. Sağda solda oynuyorlar. Reklamlarda cazır cuzur "Beyblade : Metaaal furrryyy" diye bağırıyorlar. Neyse direnemedik bizde sana da aldık bir iki tane. Havuzumsu uyduruk plastikten bir arenası var. 40 lira mı ne. İki de topaç ve atıcısı onlarda 54 lira. Bizim tahta topaçları elin caponu allayıp pullamış bize itelemiş yani. Bir de her birinin bir özelliği var. Kimi saldırıda iyi kimi savunmada. Kimi sağa dönüyor, kimi sola. İsimleri bile varmış her birinin ben inanmak istemedim :) Şimdi ışıklıları seslileri, otomatik fırlatıcıları falan çıktı. Seni çok eğlendiriyor diye bir şey demiyoruz. Bayılıyorsun beyblade'lere. 
Ben tahta topacı, sen yeni sarı beyblade'ini annen de mavi beyblade'i alıyor. Kapıştırıyoruz evde. Şimdi hep sen kazanıyorsun ya. Bil diye söylüyorum aslanım biz yavaş atıyoruz topaçlarımızı. Çok üstüme gelme alırım aklını. :)

Bazen gittiğimiz yerlere yanımızda götürüyoruz. Geçen akşam Fatihlere giderken yanımıza aldık. Tuna'yla kapışacakmışsın. Birini orada kaybettin. Çok canın sıkıldı. Ama iyi ki annenin yeni aldığı Denge özellikli sarı beyblade'ini kaybetmenin yoksa canımıza okurdun mızmızlıktan. 


Kamelyada çocuklar beyblade oynuyordu. Ben de eve gidip senin savaş setini aldım. Savaş boyalarımızı yüzümüze sürüp giriştik turnuvaya. 2 saate yakın takıldık orada. Çok eğlendin. Sonra da biraz bisiklete binip eve döndük. 


Turnuvayı Kaan'ın son teknoloji fırlatıcılı beyblade'i kazandı. Sen ikinci oldun. Kaan çok geliştirmiş kendini. İyi oynuyordu çakal. 


Hava çok erken kararıyor bu aralar. Hava durumu bozacak diyorlardı bir de. Dünkü  yazdan kalma havayı kaçırmadığımıza sevindim. Bu sabah hava koyu gri. Yağmurlu ve soğuk. Bari hevesle beklediğin şu kar yağsa da kuru kuru soğuk yemesek. 

Beyblade Metal Furry.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...