Badire : "Birden bire ortaya çıkan tehlikeli durum"
Her acemi anne-baba gibi bizimde ilk aylarda bazı badireler atlattığımızı itiraf etmemiz gerek. Ne kadar dikkat etsek, gözümüz gibi sakınsak da istemeden seni birkaç sınavdan geçirdik. Hepsi de anne ve babanla yalnızken başına geldi. Hatta seninle başbaşa kaldığımız ilk hafta sonu oldu biri. Cılız yeni anne-baba özgüvenimizi yerlere sermişti. O yüzden en çok bizden koruman lazım kendini :)
Hevesle banyoya girmiş, iki sakar bir telaş banyo hazırlıkları yapıyorduk. Genellikle birimiz elbiselerini çıkarırken diğerimiz suyunu hazırlar. O gün suyu hazırlama işi annenindi. Önce küvetini bir miktar sıcak su ile doldurup ardından azar azar soğuk su ilave edip banyo ısısına ulaştırıyorduk. Ben de elbiselerini çıkarıp artık seni banyoya hazır hale getirmiştim. Nasıl oldu, ne düşünüyordum hala bilmiyorum. Soğuk su eklemediğimiz küvete kollarımın arasında ayak parmakların girer girmez bastın çığlığı. O anda sudan çekip aldım seni. Çay demlemeye uygun sıcaklıktaki suya minik ayaklarını sokmuştum. Nasıl ağladığını tarif edemem. Çok ağlayan bir bebek değildin zaten. En çok iğne yapılırken ağladığını görmüştüm. O bunun yanında ağlamak bile sayılmazdı sanırım. Ne yapacağımızı şaşırdık. O an pişmanlık duygusu insanın içini kemiriyor. Sakin biri olmadığımı o zaman anladım. Panik halde oraya buraya koşturduk. Hemen kremler sürüp seni sakinleştirecek bir şeyler yapmaya çalıştık. Canının yandığı bakışlarına o kadar vurmuştu ki, bakarken sana bizimde canımız yandı. Neyse ki su ile temasın çok sürmemiş ve ciddi bir yanığa sebep olmamıştı. Birkaç dakika sonra normal haline döndün. Herhangi bir iz de yoktu. Kısa ama üzücü bir tecrübeydi sen ve biz için. Özür dilerim meleğim.
Yorumlar