Ana içeriğe atla

Doktorunu ararken.

Yeni bebek sahibi olan çiftlerin en büyük sorunlarından biri de çocuk doktoru seçimi. Aslında doğum doktoru seçiminden bile önemli. Daha da önemlisi ise süreklilik. Doğumundan sonra uzun bir süre düzenli kontrollere gideceğin, gelişimini takip edecek ve aşinalığı tıbbi kararlarını etkileyecek yegane insan olacaktı doktorun. Bu nedenle çocuk doktorunu seçmek önemli bir karardı bizim için. Bir çok kriter vardı dikkate alınması gereken. Eve yakın olsun, cep telefonun diğer ucunda her an cevap verebilecek kadar ilgili olsun, mümkünse iyi bir hastanede görevli olsun, iyi referansları olsun, zaten panik olan anneni daha beter krize sokmamak için rahatlatıcı bir yaklaşımı olsun vs... Bu kadar çok olsun bir arada olsun diyince denklemi bir süre çözemedik. 

Kısa süreli bir paniğin ardından birçok arkadaşamızın tavsiye ettiği Handan Saraç Üçsel'e gitmeye karar verdik. Bütün referansları çok olumluydu. Kontrolü eline alan, kendinden emin, ikna edici, bilgili, iyi dialog kurabilen hoş bir hanımla karşılaştık. İlk kontrolde aklımda kalan en önemli şey çok rahatlatıcı olmasıydı. En basit ve gereksiz sorularımıza bile sabırla cevap verdi. Endişelerimizi kontrol altına almamıza yardımcı oldu.  Biz ilk denemede aradığımızı bulduk sanırım. Memnun kalınca da alternatif arayışlarını bir kenara bırakmaya karar verdik. Şu anda Acıbadem Hastanesinde Pediatri bölümünde çalışıyor. Biz Bağdat Caddesindeki muayenesine gidiyoruz kontrollerine. 

Her ay düzenli kontrole gitmek, yeni anne babalığın raconuydu o aralar ama biz çok sadık kalamadık bu düzene. Sadece gerekli olduğunda gittik. Çok şükür acil bir durumla da karşılaşmadık. Aşılarını anneannenin tavsiyesi ile Sağlık Ocağında yaptırdık. Daha taze aşılar olduğunu, ve hemşirelerin çok pratikten dolayı elinin daha yatkın olduğunu söyledi.İtiraz yok :) Ne yazık ki aşı günlerin hep hafta içine geldiği için çoğunda sen ağlarken biz yanında olamadık. Aşı karnen yavaş yavaş dolmaya başladı bile. 


Umarım her zaman şimdiki gibi sağlıklı ve güleryüzlü kurabiyemiz olursun.  

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...