Biraz kalıtımsal olduğu söyleniyor bu diş konusunun. Anne-baba bebekken erken diş çıkarmışsa, bebekleri de kuvvetle muhtemel erken diş çıkarıyormuş. Genel kabule göre ise, bebeklerin yaklaşık 7 aylıkken diş çıkarmaları bekleniyormuş. Tümden gelirsek annen ya da ben dişimizi erken çıkarmış olmalıyız. Çünkü daha 5 ayını doldurmadan alttan alttan minik bir diş patlayıverdi. Sinyallerini çok önceden vermeye başlamıştı zaten. 3ncü ayın dolmadan ağızından salyalar eksik olmuyordu. Eline geçirdiğin herşeyi ağzına sokup kendi kendine dişlerini kaşıyordun. Bebeklerin dünyayı ilk tanıma yönteminin tatmak olduğunu okumuştum. İlk alğı bu yolla yapılıyormuş. Sana göre dünyada herşey yenilebilirdi. Kendi aralarında tadı güzel ve tadı kötü diye ayrılıyorlardı sadece. Diş çıkarmanın verdiği kaşınma isteği ile herşeyi ağzına götürme güdün tavan yapmıştı. Buna annenin çenesi de dahil :) Bazen salyaların yüzünden sırılsıklam olan elbiselerini değiştirdiğimiz oluyordu.
Fonkiyonel bir diş kaşıyıcı bulmak hiç de kolay değilmiş. Sert, yumuşak, sulu v.s bir ton diş kaşıyıcı denedik. Hiç birisinin fataniği olmadın. Sadece Sevi bebe bakım setinden çıkan kıytırık plastik bir kaşıyıcı işimizi gördü. Parmağa takılan diş fırçası gibiydi ve epeyce oyalayıp sakinleştiriyordu seni. İkinci favorin ise pet şişelerin kapağıydı. Acil durumlarda da onu kullandık. İlerde bir kardeşin olursa bu tür bebek ürünlerine şuursuzca para harcamamaya karar verdik.
İlk dişini hemen yanında bir ikincisi takip etti kısa süre sonra. Şimdi iki tavşan dişin var altta. Yine çok kaşınıyor diş etlerin. Sanırım üst dişlerini de çıkarmak üzeresin. Korktuğumuz başımıza gelmedi çok şükür. Ne çok ateşlendin. Ne de çok huysuzlaştın. Sakin sakin iki diş patlattın. O zaman resmini çektirmedin bize hiç. Şimdiki hali böyle ;
Yorumlar