Ana içeriğe atla

Ucundan Accık

Ülkemizde sünnet bir erkek çocuğunun erkekliğe ilk adımı  olarak görülüyor. Askerliğe kadar verilecek ilk ataerkil sınav bu. Nedir kaynağı diye araştırınca kafan iyice bulanıyor. Dinen müslümanların kitaptan kaynaklanan bir zorunluluğu yok. İnanışa göre peygamberin sünnetli doğduğu kabul ediliyor. Ne zamandır uygulandığı da belli değil. Bazılarına göre Yahudilikten İslama geçen arap topluluklarının kazandırdığı bir gelenek. 
Bu kanıksanmış gelenek artık sorgulanmadan uygulanan bir şartlı reflekse dönüşmüş durumda. Belli bir yaşa gelince tüm erkek çocuklarını çükünün ucu kesiliyor. Bunu tartışmak ve sorgulamak çok yorucu olacağı için senin adına 2 gram etinin kavgasını yapmak istesem de yapamadım miniğim. Aslında doğrusu-yalnışı konusunda emin olamadığım için sorumluluk almadım demek daha doğru olurdu. Tıbben bir çok faydasının olduğu da söyleniyor. En önemlisi sünnete toplumun bakışı alternatif bir düşünceye yer vermeyecek derecede katı. 

Elimden bu konuda fazlaca birşey gelmediği için en azından durumu senin ve kendim adına nasıl kabul edilebilir seviyelerle geçiştirebileceğimi düşündüm. Bizim zamanımızda bu işi evde iki erkek çocuk varsa ikisini de aynı anda aradan çıkarmak için uygun bir yaş kombinasyonunu bekleyip yaparlardı. Olgun amcanı beklediğimiz için ben hafif ergin sayılacak bir yaşta sünnet oldum. Çok keyifli bir tecrübe sayılmazdı. Fenni Sünnetçiliğin bu konuda egemen meslek olduğu dönemlerdi. Düğün dernek olur, süslü elbiseler giyilir, pilav ve tatlılar yapılır, dönemin favori göbek atma parçaları eşliğinde tepinilir, herkes gelir pipine bakar, para yada altın takar, bugün sünnet yarın deniz yapılırdı.   

En azından, işin bu konu komşuya göstere göstere panayır havasında gerçekleştirilen tiatral bölümünü pas geçmek gerek diye düşündüm. Annen hala ilerde sana sünnet düğünü yapacağını idda ediyor. :) 

Yeni avrupai gelenek artık eski meslek erbaplarını oyunun dışına itmek üzere. Sünnetler hastanelerde ve çok küçük yaşlarda yapılabiliyor. Biz de hem bu operasyon esnasında acı çekmemen, onun da ötesinde olayın travmatik boyutundan etkilenmemen için seni erkenden sünnet ettirmeye karar verdik. Doktorumuz da bizi bu konuda cesaretlendirince planlamaya başladık. 38 günlükken sünnet oldun.


Yusuf enişten yaptı sünnetini. Sülalede diğer bebeklerin de sünnetini o yapmıştı. Kendisi sağlıkçı. Suzan'ın anneannesinin evinde küçük bir dikdörtgen masa üzerinde olup bitiverdi herşey. Annen bana göre daha gelenekçi. Büyüdüğünde anlayacaksın zaten. O yüzden sünnet kıyafeti ve diğer klişelerin bir kaçından kaçamadık. Ama itiraf etmem lazım bu klişelere karşı olsamda o elbiseler içinde çok sevimli göründüğünü kabul ediyorum. 

Annen iğne olmana bile dayanamazken sünneti izlemesi mucize olurdu. Orada bayılıp kalmasın diye onu dışarı çıkardık. Sinan dayında fotoğraf makinası, bende video kamera bütün operasyonu kayda aldık. İlerde istersen haberin ve onayın olmadan sana neler yaptığımızı izleyip bol bol sayabilirsin :)


Nazar değmesin çok usluydun her zamanki gibi. Bizi hiç üzmedin. Seni çok seviyoruz. Sadece iğneden kaynaklanan küçük bir sızı ıslattı gözlerini. Sonra uyuşturucunun etkisi ile uyuya kaldın zaten. Bu arada iki usta el bütün işi bitirdi. Sarıp sarmaladılar. Biz çişini yapınca kıyameti koparırsın sandık. Beklediğimiz gibi olmadı. Yalnız bir kez ağladın. Dikiş yerlerini bezinden koruyacak bir kutu bakındık o ara. Sünnete özel satılan iç çamaşırları çok büyüktü. Pratik Türk insanı Coca Cola kutu bardağın dibini kesip ters çevirmekte buldu çareyi :) Altını değiştirmek için bezini açtığımızda manzarayı görünce aklımız çıktı. Kıpkırmızı olmuştu her yer. Eyvah oğlumuz kan işemiş diye feryadı basacakken, onun çişten dolayı boyasını salan Coca Cola bardağı olduğunu görmüştük :))

Artık askerliği de tamamlarsan kız istemeye gidebiliriz. :)


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Doğuma Hazırlık

Daha önce anne-baba olan arkadaşlarımız, zor bir görevi daha önce başarmış hınzır velet edasıyla başımıza gelecekleri anlatıyordu. En sık duyduğumuz ise "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, hazırlayın kendinizi" uyarısıydı. Fırsat varken bol bol uyumamız gerektiğini de hatırlattılar. Anne-baba olmak, belki de başkalarının tecrübelerini dinleyerek ya da izleyerek fikir sahibi olamayacağımız nadir deneyimlerden biri. Duygusal anlamda tabii ki. Bebek büyütmek ve ebeveynlik sorumluluğu farklı. O zaman tecrübeye çok ihtiyaç oluyor. Bizim için, daha doğrusu benim için doğuma kadar geçen süre inanılmaz sayılmazdı. Açıkçası heveslensem de baba olma fikri veya olayın gerçeğe yakınlığı beni beklediğim kadar etkilememişti.  Büyük olasılıkla benim karnımda olmadığı için yaşanan mükemmelliğin farkına varamıyordum. Asıl etki doğumdan sonra başlamıştı. Hafta hafta hamileliği yaşamaya çalıştık. Bir yandan rutin hayatımız küçük değişikliklerle devam ediyordu. Daha önce Türkiye'de görm...

Emirgan ve Laleler

Evimiz ufak çaplı bir botanik bahçesini andırdığından mıdır bilmem ama çiçeklerle aram çok iyi sayılmaz. Annenin ailesinde, anneden kızına devredilen çiçek sevgisi bizim evimizin her odasını ve balkonları bazen hareket kabiliyetimizi kısıtlayacak kadar çiçekle dolduruyor. Ki bazılarına çiçek diyebilmek için 3 şahit lazım. Ağaç onlar ağaç. Önceleri evdeki çiçeklerin benden sonraki en büyük düşmanı sendin. Kaşla göz arasında saksıları eşeleyip toprağını havalandırırdın :) Neyse ki bu huyundan yavaş yavaş vaz geçiyorsun. Annen ve nanni biraz rahatladı. Bizim belediye de çiçek hastası oldu son bir kaç yıldır. Öyle her çiçek değil ama.Emirgan parkı 4-5 yıldır Lale bahçesine çeviriliyor. Hollanda'da görüp, "vay be bunlar laleyi bizden görmüş, şimdi parayı kamyonla taşıyorlar" şeklinde Türk yaklaşımımıza neden olan laleleri görmek için tüm İstanbul Nisan ayında Emirgan'a akıyor. Cidden potansiyelini çarçur edip, hayran hayran başkasının ağzına bakma konusunda bizim milletimi...

İş dünyasına giriş :)

Geçtiğimiz hafta sonu çalışmak zorunda kaldım. Yaptığım işle ilgili bir fuar var. Her iki yılda bir düzenleniyor. Ben de görevliydim. Cumartesi ve pazarım çalışarak geçeceği için, sen annen ve nanni ile birlikte Tekirdağ'a gittin. Pazar günü dönüş yolundayken annenler seni fuara yanıma getirdiler. O kalabalık ve koca koca makineler arasında biraz gezin, eğlen, ve birlikte zaman geçirelim diye. Zaten sen geldiğinde artık fuarın son günüydü. Kalabalık dağılmış, bizde birer sandalyeye çöküp dinlenmeye çalışıyorduk. Yani sen geldiğinde tüm stand senindi :)) Arabalarda olduğu gibi makinelerde de ilk dikkatini çeken şey tekerlekleri oldu. Bu konuda takıntılı olduğunu söyleyebilirim. Bahçede dolaşırken de gidip bütün arabaların tekerlerini ve plakalarını mıncıklıyorsun. Ben de arkadaşların standındaki lastiklerin yanına götürdüm seni. Boyun kadar lastiklerle oynayıp durdun dakikalarca. Görevli kızlar bayıldı sana. "Ay inanmıyorum çok tatlı. Gerçekten sizin oğlunuz mu bu? " dem...